Selcuk University Digital Archive Systems

Kronik böbrek yetmezliğinde göz kırpma refleksi değişiklikleri

Show simple item record

dc.contributor.advisor Demir, Orhan
dc.contributor.author Kozak, Hasan Hüseyin
dc.date.accessioned 2018-02-07T07:01:19Z
dc.date.available 2018-02-07T07:01:19Z
dc.date.issued 2007
dc.identifier.citation Kozak, H. H. (2007). Kronik böbrek yetmezliğinde göz kırpma refleksi değişiklikleri. Selçuk Üniversitesi, Yayımlanmış uzmanlık tezi, Konya. tr_TR
dc.identifier.uri http://hdl.handle.net/123456789/8487
dc.description.abstract Supraorbital sinirin tek taraflı olarak yüzeyel bipolar elektrotlar ile uyartılması ve yüzeyel elektrotlar ile orbikülaris oküli kaslarından iki taraflı kayıtlanması sonrasında elde edilebilen polisinaptik refleks Göz Kırpma Refleksi (GKR) olarak bilinir. SOS'un uyartılması ile orbikülaris oküli kaslarından elde edilen yanıtlar erken ipsilateral R1, geç bilateral R2 yanıtlarıdır. GKR'nin afferent arkını trigeminal sinirin duysal lifleri, efferent arkını ise fasiyal sinirin motor lifleri oluşturur. Klinik ve patolojik çalışmalar da, R1'in ponsta V. kranial sinirin ana duyusal çekirdeği üzerinden, R2'nin medulla oblangatada spinal çekirdek ve V. sinir üzerinden yayıldığını ileri sürmüştür. Bu yüzden beyin sapı fonksiyonunu değerlendirmede göz kırpma refleks çalışmaları uzun yıllardır kullanılmaktadır. Kronik böbrek yetmezliği, periferik ve santral sinir sistemini, hastalığın diğer sistemler üzerindeki olumsuz etkisinden, daha sık olarak etkilemektedir. KBY'de periferik nöropati prevalansı, böbrek yetersizliğinin şiddet ve süresine bağlı olarak % 10 ile % 80 arasında değişmektedir. Üreminin, toksik etkileri bilinen metabolik komponentlerinin ve de dializ ile ilişkili metabolik değişikliklerin beyin ve beyin sapında bazı bölgelerde değişiklikler yaptığı bilinmektedir. Göz kırpma refleks çalışmaları kronik böbrek yetmezliğinde 1987'den beri santral sinir sistemi fonksiyonunu değerlendirmede kullanılagelmektedir. Bu çalışmada otuzbeş hemodiyaliz otuzbeş periton diyalizi hastasında; kronik böbrek yetmezliği, hemodiyaliz ve periton diyalizinin periferik ve santral sinir sistemi üzerine etkilerini araştırmak amacıyla polinöropati ve göz kırpma refleks ölçümleri yapılarak kontrol grubu ile karşılaştırıldı. KBY olan olgular kontrol grubu ile karşılaştırıldığında R2i ve R2k yanıtlarında anlamlı derecede uzama bulunmuştur. Ayrıca, polinöropati tespit edilen hemodiyaliz 53 hastalarında R2 yanıtları, polinöropati tespit edilen periton diyaliz hastalarına göre anlamlı derecede uzun bulunmuştur. R1 yanıtları etkilenmemiştir. Ekstra-aksiyal lezyonlarda R2, R1'e göre daha az duyarlıdır, fakat intra-aksiyal lezyonlarda R2 anormalliği kısa latanslı cevaplar kadar sıktır, R2 daha komplekstir ve medullanın kaudaline kadar yayılır. Dolayısıyla kronik böbrek yetmezliği olan tüm hastalarda R1'in korunmuş olup R2'lerin uzamış bulunması kronik böbrek yetmezliğinde subklinik düzeyde ekstra-aksiyal etkilenmeden çok, intra-aksiyal etkilenmenin olduğunu gösterir. Polinöropatisi olan hemodiyaliz ve periton diyalizi hastalarında R1 komponenti R2 değerleri ile karşılaştırıldığında daha yüksek oranda elde edilememiştir. Bu bulgular göz kırpma refleksinin R1 komponentinin eksteroseptif, orta çaplı myelinli A-beta lifleri ile taşındığını; R2 komponentinin ise nosiseptif, ince myelinli A-delta lifleri ile taşındığını destekler. Periton diyalizine giren polinöropatisi olan hastalar kontrol grubu ile karşılaştırıldığında R1 , R2i, R2k değerleri açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Hemodiyalize giren polinöropatisi olan hastalar kontrol grubu ile karşılaştırıldığında R1 değerleri korunmuş, buna karşın R2i, R2k değerlerinde anlamlı uzama bulunmuştur. Bu da hemodiyalize giren hastalarda intra-aksiyal subklinik etkilenmenin periton diyalizine göre daha yüksek oranda olduğunu gösterir. Sonuç olarak, göz kırpma refleksi, kronik böbrek yetmezliğinde klinik olarak sessiz intra-aksiyal beyin sapı fonksiyonel anormalliklerini veya ekstra-aksiyal lezyonları değerlendirmede önemli bir yöntemdir. tr_TR
dc.description.abstract The blink reflex is a polysynapthic reflex recorded bilaterally from orbicularis oculi muscles after stimulation of the supraorbital nerve unilaterally with surface electrodes. The reflex consists of two components; an early ipsilateral component R1 and the late component R2. The reflex arc of the blink reflex includes the afferents of the trigeminal nerve sensory branches and the efferents of the facial nerve motor branches. In clinical and pathological studies it was demonstrated that R1 is mediated via the main sensory nucleus of the trigeminal nerve in pons, while the R2 is mediated via the spinal trigeminal nucleus in medulla oblongata. For this reason, blink reflex has been widely used in the evaluation of brainstem functioning. Peripheral and central nervous system is more frequently affected by chronic renal failure than other body systems. The prevalance of peripheral neuropathy in chronic renal failure ranges between 10-80 % correlated with the duration and degree of the renal pathology. The toxic metabolic components of uremia and metabolic changes resulted from dialysis are known to cause structural changes in same of the brain and brainstem regions. The blink reflex has been used to evaluate the central nervous system functioning in chronic renal failure since 1987. In order to search possible central nervous system changes that may be resulted from periton dialysis, hemodialysis and chronic renal failure, blink reflex and nerve conduction studies were evaluated in 35 hemodialysis and 35 periton dialysis patients. R2i and R2k responses were found to be significantly prolonged in chronic renal failure patients as compared to these of the control group. Also, R2 responses from hemodialysis patients in whom polyneuropathy was detected were significantly longer than those of the periton dialysis patients, while R1 responses were unaffected. For extraaxial lesions, R2 is less sensitive than R1 but in intraaxial lesions abnormality of R2 is as 55 frequent as short latency responses, the R2 being more complex and spreads to the caudal medulla. Hence, in chronic renal failure patients sparing of the R1 and prolongation of the R2 indicates a subclinical intraaxial involvement. In a higher percent of dialysis patients with polyneuropathy, the R1 component could not be elicited when compared with the R2 results. Results indicate that R1 component of the blink reflex is conveyed by extroceptive, middle myelinated A beta fibers , while the R2 component is conveyed by nociceptive, small myelinated A delta fibers. Periton dialysis patients with polyneuropathy did not show any significant difference from controls with regard to the R1, R2i and R2k values. R1 values of the hemodialysis patients with polyneuropathy were found to be within normal range while R2i and R2k values of these patients were significantly prolonged when compared to controls; suggesting that intraaxial subclinical involvement is more frequently seen in this patient group. In conclusion, the blink reflex appears to be a useful laboratory investigation tool to determine subtle intra and extra-axial brainstem involvement in patients with chronic renal failure. tr_TR
dc.language.iso tur tr_TR
dc.publisher Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi tr_TR
dc.subject Kronik böbrek yetmezliği tr_TR
dc.subject Chronic renal failure tr_TR
dc.subject Göz kırpma refleksi tr_TR
dc.subject Blink reflex tr_TR
dc.title Kronik böbrek yetmezliğinde göz kırpma refleksi değişiklikleri tr_TR
dc.type Thesis tr_TR


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account